Mamo, tato idę do przedszkola

MAMO, TATO IDĘ DO PRZEDSZKOLA

 

Mamusiu, Tatusiu wstajemy! Załóżcie mi proszę wygodne dresy i kapcie, których nie będę musiał wciskać siłą. Zostawcie w szatni coś na przebranie wiecie, czasem łyżka tańczy w zupie, czasem żal mi zostawić w sali zabawki i toaleta tak daleko wydaje się wtedy.

Mamuś, wiem, że moje pójście do przedszkola przeżywasz bardziej niż ja. Jestem twoim skarbem, kruszynką, maluszkiem, żabką, księżniczką, misiaczkiem,
wiem mamciu, wiesz co, muszę ci powiedzieć, że nam obojgu będzie trudno
się rozstać. Ale tylko na początku, kilka dni. No może kilka, kilka.
I wiesz co, mamciu? Może przyjść mi do głowy (najczęściej w przedszkolnej szatni) kurczowe trzymanie się twojej nogi, trzymanie twoich rąk, błaganie, żebyś mnie nie zostawiała, nie porzucała, nie odchodziła beze mnie! Mamciu bądź silną kobietą, twoja siła ducha pomoże mi oswoić się z nową sytuacją.

Dokonaliście dobrego wyboru! Nie ma nic piękniejszego niż szansa mojego rozwoju wśród rówieśników. Zobaczycie, jeszcze Was zaskoczę wierszykiem wypowiedzianym z pamięci, piosenką zaśpiewaną specjalnie dla Was, rysunkiem o naszej miłości, samodzielnie ubranymi spodenkami. A może nawet uświadomię sobie, że sprzątanie po zabawie, to nie taki diabeł straszny jak go malują. Dzięki Wam, mogę nauczyć się tego wszystkiego w przedszkolu. Musicie we mnie wierzyć, będzie dobrze! Tylko bądźcie dzielni. Nie płaczcie za mną w pracy
i po drodze do niej, nie robicie mi krzywdy.

Nie żegnajcie się ze mną zbyć długo, przed wejściem do sali, ukochajcie mnie najmocniej, najmocniej, najmocniej, na ucho szepnijcie, że kochacie,
że wrócicie i idźcie odważnie. Nie zastanawiajcie się czy dobrze zrobiliście zapisując mnie do przedszkola, Wy mnie nie oddajecie, Wy mnie rozwijacie.
Nie przerażajcie się moim płaczem podczas pierwszych dni, w ten sposób chcę Wam powiedzieć, że będę tęsknił, że Was kocham, a Wy: mamusiu, tatusiu swoją mądrością, rozsądkiem i konsekwencją nauczcie mnie proszę czekać na Was
ze spokojem w moim małym serduszku, a obiecuję, że za jakiś czas sam będę ciągnął Was za rękę do moich przedszkolnych przyjaciół.

 

Wszyscy potrzebujemy czasu na odwagę. Powodzenia!!!