Pieczenie pierników w restauracji Mleczarnia
30 grudnia 2025
Każdy piesek i kotek dziękują z radością, że ktoś o nich pamięta i dzieli się miłością.
2 stycznia 2026
W okresie przedświątecznym uczniowie naszej szkoły wzięli udział w ogólnopolskim konkursie „Zaczytane Święta 2025”, którego celem jest promowanie czytelnictwa, rozwijanie wrażliwości literackiej oraz pielęgnowanie świątecznej atmosfery poprzez wspólne czytanie.
W ramach konkursu uczniowie zapoznali się z bajką pt. „Świąteczny galimatias”, autorstwa naszej polonistki Natalii Stefańskiej. Utwór wprowadził młodych czytelników w pełen humoru i ciepła świat świątecznych przygód, jednocześnie przypominając o takich wartościach jak życzliwość, współpraca i magia wspólnie spędzanego czasu.
Czytanie bajki stało się dla uczniów nie tylko literackim przeżyciem, ale również okazją do rozmów o znaczeniu Świąt Bożego Narodzenia, dzieleniu się radością oraz budowaniu pozytywnych relacji. Udział w konkursie był dla naszej społeczności szkolnej źródłem wielu inspirujących refleksji i świątecznej radości.
Nad świąteczną aranżacją czuwała pani Joanna Manszewska, natomiast za kamerą stanęła niezawodna Marzena Kiełczykowska, dzięki której udało się uchwycić wyjątkowy klimat tego wydarzenia.
Cieszymy się, że mogliśmy wziąć udział w tym wartościowym przedsięwzięciu.
Dziękujemy uczniom klas 3 za zaangażowanie oraz Antosi, Martynie, Nikodemowi, Tymkowi, Leonowi, Natalii, Liliance, Klarze, Eli, Dorocie i Borysowi za piękne przeczytanie tekstu.
,,Świąteczny galimatias”
Za zaspami, za bałwanami,
gdzie renifery tupią kopytami,
mieszkał Mikołaj – broda jak wata,
a w głowie… czasem świąteczna sałata.
Noc przed świętami – historia znana –
Mikołaj szukał swego ubrania.
Czapkę miał na nosie,
rękawiczkę w błocie
a pas zaplątał się w firance,
która krzyczała: Nie czas na tańce!
– Czas w drogę! – krzyknął. – Lecę jak z procy!
A renifery: – Szefie, to noc, nie jest jeszcze po północy!
Ale ruszyli, choć w lekkim poślizgu,
bo Rudolf świecił za mocno po pysku.
Pierwszy domek – niby przy drodze,
ale Mikołaj… wlazł po płocie.
Zeskoczył w dół i bach – do spiżarni.
A tam ogórki w tonacji gwarnej:
– Chrup-chrup-chrupcie, magiku brodaty!
– Ja nie do was! – rzekł. – Ja do gromady!
Prezenty zostawił wśród kiszek i dżemu.
I pobiegł dalej, wśród reniferów śpiewu.
Następny był ogród, gdzie choinka stała…
A nie! To antena, co się przebrała.
Mikołaj woła: – Piękna, zielona!
A antena: – Halo, tu strefa włączona.
Nie jestem drzewkiem, lecz bardziej sygnałem!
– A ja prezentem, co spada z hukiem i żalem! –
mruknął Mikołaj, gdy bombki odbijały
jakby w ping-ponga turniej grały.
Mikołaj patrzy: w ogrodzie stoi
gigant jak on – bliźniak wśród zbroi.
Dmuchańcem był, lecz szef nie wiedział.
Podszedł więc śmiało, w gwiazdach siedział.
– Witaj, mój klonie! – krzyknął z radości.
– Pfffsssyyt… – odpowiedział mu w swej słabości.
Rudolf rechotał, aż nos mu zgasł:
– Szefie, to klon, nie drugi z nas!
A morał tej bajki jest taki,
że święta są całe w magii,
która nie polega na precyzji,
a jedynie na odtworzeniu tradycji.
Pomyłki często się zdarzają,
bo wszyscy za czymś gnają.
Ale pamiętajcie, że najważniejsze,
jest to, co najpiękniejsze:
miłość, troska, zaufanie,
a nie codziennie odkurzanie.
I tym morałem kończymy!
Śnieżnie, świątecznie, wesoło.
I wszystkim życzymy….
Świąt pełnych słodyczy!
#zaczytaneswieta2025
Joanna Manszewska
Marzena Kiełczykowska
Natalia Stefańska
