Golęczewo: Projekt „Odlatujące ptaki” w przedszkolu

Projekt edukacyjny „Odlatujące ptaki” okazał się wyjątkową inicjatywą, która miała na celu rozwinąć u przedszkolaków wiedzę na temat nie tylko rozpoznawania i nazywania ptaków, ale także ich migracji. Projekt ten nie tylko wprowadził dzieci w świat natury, ale także rozwinął ich wyobraźnię, umiejętności społeczne, a także poczucie odpowiedzialności za ochronę środowiska.

Podczas realizacji tego tematu, każda „Wiewiórka” dowiedziała się, jakie ptaki odlatują z Polski do ciepłych krajów. Nauczyliśmy się także rozpoznawać poszczególne gatunki po odgłosach, jakie wydaje.

Najciekawszym punktem okazała się jednak lekcja ornitologii, przeprowadzona przez Mamę Wojtka. W ciekawy sposób zaprezentowała Nam różne gatunki ptactwa. Omówiła nam ich budowę, ilość składanych jaj i wskazała czym się żywią. Nauczyliśmy się rozróżniać samice od samców. Dzięki uprzejmości pana Janusza (naszego przedszkolnego sąsiada) mogliśmy dotknąć i zobaczyć „na żywo” takie okazy jak: nurogęś, bataliona, edredona, płaskonosa, świstuna i bażanta. Wypożyczenie takiej wspaniałej kolekcji okazało się niemałym zaskoczeniem dla dzieci. Z wypiekami na twarzy przyglądały się, dotykały i porównywały ich budowę.

Dużym wyzwaniem, a jednocześnie ekscytacją dla przedszkolaków była budowa gniazd dla poszczególnych ptaków. Pani Justyna dzielnie wspierała nas w tym zadaniu, dzięki czemu mogliśmy zrobić przepiękną wystawę dla wszystkich przedszkolaków i gości.

Na zakończenie nasz gość „zamienił” wszystkie dzieci w „pisklaki” i nakarmił je żelkowymi dżdżownicami 😊.

Na zakończenie projektu sporo czasu poświęciliśmy na rozmowie, która miała na celu uwrażliwienie dzieci na potrzeby ochrony ptaków i ich naturalnych siedlisk. Rozmawialiśmy o zagrożeniach, jakie niesie dla ptaków zanieczyszczenie środowiska, zmiany klimatyczne oraz niszczenie ich gniazd.

Realizacja powyższego tematu okazała się bardzo inspirująca i jednocząca. „Wiewiórki” po raz kolejny przekonały się, że współpraca się opłaca, a zdobywana w ten sposób wiedza pozostaje w głowie na dłużej.

            Bardzo dziękujemy Mamie Wojtka – pani Justynie Ruszkowskiej – Pilas i panu Januszowi Franczakowi za pomoc i zaangażowanie w realizację projektu.